مقدمه اشتباهات رایج مدلسازی فرایند

شرکت پیشگامان تعالی کسب و کار با تجربه‌ای بالغ بر ۱۰ سال فعالیت تخصصی در حوزه تحلیل کسب‌ و کار با رویکرد مدیریت فرآیندها و با تعامل با بسیاری از سازمان‌های خرد و کلان خصوصی و دولتی، چکیده تجارب خود در مورد اشتباهات مدلسازی فرایند را در این دوره در اختیار شما قرار داده است. این دوره شامل مباحث زیر است:

• الگوها؛ راهکار چالش‌های رایج مدلسازی
• ضدالگوها؛ که باعث اشتباهات مدلسازی می‌شوند
• قواعدی که بر اساس آن‌ها یک فرایند به چند فرایند تجزیه می‌شود
• قواعدی که مدلساز بر اساس آن تصمیم‌گیری می‌کند

الگوها (پترن‌ها)

الگوها نشاندهنده راه‌حل‌های توصیه شده برای چالش‌های رایج مدلسازی هستند. آن‌ها ایجاد مدل‌های bpmn شفاف و کارامد را تسهیل می‌کنند. در دوره ده الگو مفصلا بیان می‌شود؛ که در اینجا به دو الگو از آن‌ها اشاره می‌شود:

الگوی توالی: یکی از ساده‌ترین و پرکاربردترین‌ها، الگوی توالی است، که برای مدلسازی وابستگی بین فعالیت‌ها استفاده می‌شود.

الگوی همگام‌سازی: از مهمترین الگوها می‌توان به الگوی همگام‌سازی اشاره کرد، جایی که انتظار می‌رود تمام شاخه‌های ادغام شده قبل از ادامه فعالیت بعدی تکمیل گردند.

ضد الگوها (آنتی پترن‌ها)

ضدالگوها اشتباهاتی در مدلسازی هستند که منجر به سردرگمی، تفسیر نادرست یا پیچیدگی در جریان فرایند می‌شوند. در دوره بیشتر از 30 مورد به همراه تمارین مختلف برای این زیرفصل در نظر گرفته شده است که در اینجا به چند نمونه از آن‌ها پرداخته می‌شود:

مسیر اصلی فرایند (happy path) را شفاف ترسیم کنید

نیازی به تعریف lane جداگانه برای فعالیت سیستمی نیست

از رویداد میانی سیگنال و پیام برای فعال کردن مسیرهای داخل فرایند استفاده نکنید

تمرین

قواعد تجزیه فرایند (شکست)

قواعدی وجود دارند که می‌توان بر اساس آن‌ها تصمیم گرفت یک فرایند به چند فرایند تجریه شود یا خیر. در دوره اشتباهات رایج مدلسازی فرایند مفصلا با ذکر مثال به آن پرداخته شده است،؛ که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. خوانایی: هر زمان یک مدل آنقدر بزرگ شد که فهم آن سخت شود، باید فرایند را تجزیه کرد.
2. ریزدانگی و پیچیدگی: اگر همه فعالیت‌ها مربوط به یک مفهوم هستند و چند فعالیت مربوط به مفهوم زیرمجموعه آن، فعالیت‌های زیرمجموعه به زیرفرایند انتقال یابند.
3. قابلیت استفاده مجدد: وقتی مجموعه فعالیت‌هایی هستند که در چندجای فرایند تکرار شده‌اند، بهتر است به زیرفرایند منتقل شوند.

توجه شود در حالی که تجزیه می‌تواند مفید باشد، همچنین مهم است که فرایند بیش از حد تجزیه نشود.

قواعد مربوط به تصمیم‌گیری مدلساز

در نهایت فرایندی که مدلسازی می‌شود باید به صورت جامع تحلیل شده باشد و مدلساز از تمامی جنبه‌های آن آگاه باشد. در این بین ممکن است مدلساز دچار خطاهای متنوعی شود که در دوره مفصلا به آن پرداخته شده است و از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. نبود هماهنگی با ذینغعان و عدم توجه به نیازهای کاربران
2. عدک درک نقش‌ها و مسئولیت‌ها
3. نادیده گرفتن پیچیدگی‌ها
4. نبود ارتباط میان مدل‌ها و فرایندهای واقعی